در کوی نیکنامان ما را گذر ندادند گر تو نمی پسندی تغییر ده قضا را
سلام مسافرهای عزیز:

چند وقته دارم روی یک گروه از بچه های اتیسم کار میکنم.حسابی سر گرمم،خیلی جالبه و در عین حال دشوار.

هر چی بیشتر باشون کار میکنم واسم یه علامت سوال بزرگه که علت چی هست؟

آخه جالبه مثلا یه مادر میگفت بچه من تا 3 سالگی خوب بود بعد کم کم گفتارش کم شد تا جایی که گفتار نداره و نگاه چشمی هم نداره و.....

بهتره اول یکم از شرح بالینی این بچه ها بگم تا بیشتر با اینا آشنا بشوید.

مهمترین علائم:

- عدم و یا ارتباط چشمی ضعیف

- حرکات کلیشه ای مثل چرخیدن، بازی با انگشتان،... البته این موارد در حالتی مورد نظر هست که شدید باشد نه یک بار در روز.

- نبود گفتار

البته علائم زیادی دارد اما این سه تا مهمترین هستند و چنانچه در کودکی مشاهده کردید اقدام کنید.

البته اینها باید باهم باشند نه اینکه فقط یک مورد.

(معمولا این بچه ها بازی گروهی را دوست ندارند،

بازی خیالی مثل دکتر بازی یا پلیس بازی نمیکنند،بعضی ها هم اصلا بازی را دوست ندارند،

در مواجه با این بچه ها احساس میکنید بی حوصله به نظر می رسند،

............)

جالب اینکه تعداد این کودکان بین قشر فقیر و غنی یکسان است و نمیتوان گفت میان خانواده های فقیر بیشتر هستند.و تعداد پسران 3 برابر دختران است.

یک نوع از اتیسم به گروه آسبرگر معروف است که معمولا تکلم دارند اما از کلیشه هایشان میشود فهمید البته توسط متخصصان.

من تا قبل از این فقط یک بررداشت کلی از این بچه ها داشتم اما الان از نزدیک حدود 2 ماه هست که هر روز با آنها سروکار دارم.

خیلی جالبه وقتی پای دردو دل بعضی از مادران میشینیم.یک مادر مطلب قابل توجهی رو گفت:

برای اینکه از مشکل پسرم بیشتر آگاهی پیدا کنم به یک کتاب فروشی رفتم و پرسیدک کتاب در مورد اتیسم دارید؟فروشنده با تعجب گفت اتیسم دیگه چی هست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

و یا پیش گفتار درمان رفتم و گفتار درمان با تعجب پرسیده اتیسم دیگه چی هست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خیلی جالبه و جای تأمل داره که اکثریت افراد جامعه از این بیماری آگاه نیستند در حالی که این کودکان بسیار خاص هستند و به نظر من در گروه استثنایی دشوارترین مورد هستند.

پس شما خواننده عزیز که این مطلب را میخوانید رسالتی از این پس بر عهده شماست که حداقل به اطرافیان خود آگاهی بدهید و در همین حد کافی است.

اگر علاقه مند هستید بیشتر مطالعه کنید.باید توسط شما بزرگواران فرهنگ سازی شود.

در فرصت بهتر مطالب بیشتری در رابطه با این کودکان عزیز می نویسم.

+ نوشته شده در  دوشنبه 1388/10/07ساعت 4:19 بعد از ظهر  توسط مسافر  | 

The DSM-IV diagnosis of mental retardation is further specified with a code or grouping label that indicates the diagnosing clinician's impression of the severity of the presenting retardation. This grouping label is linked to IQ.

Mild Mental Retardation affects 85 percent of the mentally retarded population. Their IQ score ranges from 50-75. Many individuals within this group can achieve academic success at about the sixth grade level. They can become self-sufficient and in some cases, live independently with community and social support.

Moderate Mental Retardation affects around 10 percent of the individuals under the classification of mental retardation. This group score between 35 and 55 on IQ tests and has adequate communication skills. Many of these individuals function very well in group homes and in the community. Many are employed and can take care of themselves with minimal supervision.

Severe Mental Retardation describes 3 - 4 percent of the population within this classification. IQ scores range from 20 to 40. Communication skills and self-help skills are very basic and many individuals require supervision and assistance. Many of these individuals reside in group homes with assistance.

Profound Mental Retardation describes a very small portion of the mentally retarded population, about 1 - 2 percent of those affected. These individuals score under 25 on IQ tests and require around-the-clock care and support. Their communication skills are limited and they require assistance for self-care. People with profound mental retardation usually have neurological disorders as well.

+ نوشته شده در  شنبه 1388/01/15ساعت 4:35 بعد از ظهر  توسط مسافر  | 

There's a kid at school who seems different. You've heard people say he's "retarded," but you've also heard people use that word to make fun of each other.
Mental retardation (say: ree-tar-day-shun) is a term that was once commonly used to describe someone who learns and develops more slowly than other kids. But it's not used as much anymore because it hurts people's feelings.
Instead, you might hear terms like "intellectual disability" or "developmental delay." But all these words mean basically the same thing. Someone who has this kind of problem will have trouble learning and functioning in everyday life. This person could be 10 years old, but might not talk or write as well as a typical 10-year-old. He or she also is usually slower to learn other skills, like how to get dressed or how to act around other people.

But having an intellectual disability doesn't mean a person can't learn. Ask anyone who knows and loves a person with an intellectual disability! Some kids with autism, Down syndrome, or cerebral palsy may be described as having an intellectual disability, yet they often have a great capacity to learn and become quite capable kids.

Just like other health problems, an intellectual disability can be mild (smaller) or major (bigger). The bigger the disability the more trouble someone will have learning and becoming an independent person.
What Causes Intellectual Disabilities?

Intellectual disabilities happen because the brain gets injured or a problem prevents the brain from developing normally. These problems can happen while the baby is growing inside his or her mom, during the baby's birth, or after the baby is born. Many times, though, doctors don't know the cause.

Here are some problems that can cause intellectual disabilities:

    * The mom gets certain infections or sicknesses while pregnant.
    * The mom takes certain medicines, illegal drugs, or drinks alcohol while pregnant.
    * There's a problem with the baby's genes, which are in every cell and determine how the body will develop. (Genes are inherited from both parents, so a baby might receive genes that are abnormal or the genes might change while the baby is developing.)
    * During childbirth, the baby doesn't get enough oxygen.
    * After being born, the baby gets a serious infection.
    * Any time in life, a serious head injury can hurt the brain and cause intellectual disabilities. Some of these disabilities are temporary and others can be permanent. (That's why it's important to wear your bike helmet and always wear a seatbelt in the car!)

Doctors figure out that someone has an intellectual disability by testing how well the person thinks and solves problems. If a problem is spotted, doctors and other professionals can work with the family to decide what type of help is needed.
What's It Like at School?

During school, a kid with an intellectual disability will probably need help. Some kids have aides that stay with them during the schoolday. They may be in special classes or get other services to help them learn and develop.

Someone with an intellectual disability often gets help in learning "life skills." Life skills are the skills people need to take care of themselves as they get older, such as how to cook a meal or ride a public bus to get to work. Adults with intellectual disabilities often have jobs and learn to live independently or in a group home.

Kids with intellectual disabilities want to develop their skills to the best of their abilities. They want to go to school, play, and feel support from loving families and good friends.

What can you do? If you know someone who has an intellectual disability, be a friend. How? Sometimes, it might mean telling a teacher if you see this person being teased or bullied. Other times, it can be as simple as saying something kind, like "Hey, I like your hat!"

If you can't think of anything, just say, "hi." It's a little word that could make that person's day.

+ نوشته شده در  شنبه 1388/01/15ساعت 4:8 بعد از ظهر  توسط مسافر  | 

(دوستان خوب مسافر سلام.راستش من چند تا اختلال جایی خوندم که تا حالا نشنیده بودم و چون ممکن بود تو کنکور بیاد با وقت اندک مجبور شدم اطلاعاتی ازشون در بیارم حالا میگذارم اما سر فرصت سعی میکنم بیشتر اطلاعات پیدا کنم.)

اين بيماري بوسيله يک ژن مغلوب از راه کروموزوم هاي معمولي منتقل مي شود.دراين بيماري اسيدآمينه تريپ توفان سوخت وساز نشده و در نتيجه درخون افزايش يافته وبه مغز آسيب رسانده.

خصوصيات:

1)اختلالات پوستي به شکل حساسيت مفرد دربرابرنور
 2)اختلالات رفتاري که گاهي به شکلي است که نمي توان رفتارکودک را پيش بيني کرد وبه همين دليل گاه باوجود بيماري رواني،اشتباه گرفته مي شود
 3)عقب ماندگي ذهني باافزايش سن بيمارشديدترمي شود.

توضيح:
بوسيله داروهاي ضدعفوني کننده مانند نئومايسين واسيدنيکوتين وانواع مختلف ويتامينها مي توان بااختلال پوستي مقابله کرد ولي عقب ماندگي ذهني قابل درمان نيست البته درصورت تشخيص زود بارژيم غذايي مي توان ازشدت آن جلوگيري کرد.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1387/11/22ساعت 1:51 بعد از ظهر  توسط مسافر  | 


راستش این مطلب برای خودم جالب بود.تا حالا نمیدونستم اوتیسم با وزن نوزاد ارتباط داره.












تحقیقات اخیر نشان می دهد، کودکانی که وزنشان هنگام تولد کمتر از حد طبیعی است و یا زودتر از موعد متولد می شوند، بیشتر از دیگر هم سن و سالان خود درمعرض ابتلا به اوتیسم قرار دارند.









تحقیقات اخیر نشان می دهد، کودکانی که وزنشان هنگام تولد کمتر از حد طبیعی است و یا زودتر از موعد متولد می شوند، بیشتر از دیگر هم سن و سالان خود درمعرض ابتلا به اوتیسم قرار دارند.
به نقل از پایگاه اینترنتی شبکه تلویزیونی NDTV کشور هند، پژوهش های قبلی نشان داده بود، کم بودن وزن نوزاد در هنگام تولد می تواند مانع از رشد کامل نوزاد در مراحل بعدی رشد کودک شود.
این در حالی است که محققان با بررسی های اخیری که به انجام رساندند، دریافتند کم بودن وزن نوزاد در حین تولد و یا تولد زود هنگام وی می تواند از عوامل خطرساز ابتلا به بیماری اوتیسم به حساب بیاید.
اوتیسم یا درخودماندگی، بیماری روانی است که از ارتباط افراد با دنیای خارج جلوگیری می‌کند. به نظر می‌رسد قربانیان در دنیای خودشان به سر می‌برند و تا ‌کنون پزشکان نتوانستند آنها را درک کنند.
این بیماری اولین بار در سال ۱۹۴۳ نامگذاری شد و هنوز پزشکان پیشرفت‌های بسیار کمی نسبت به آن موقع کرده‌اند.
طبق آمار از هر ۱۰هزار کودک، بین دو تا چهار نفر اوتیسمی(در‌خودمانده) متولد می‌شوند.
اغلب اوقات قربانیان توانایی صحبت کردن، خواندن یا نوشتن را ندارند.اما آنچه در مورد این بیماری بیشتر غیر عادی است این است که از سویی دیگر بسیاری از این کودکان توانایی استفاده از مغزهایشان رادر راه‌ و روشهایی گوناگون دارند که تقریبآ فوق بشری هستند.
یکی از مهارت‌های عادی این نخبگان درخودمانده، محاسبه تقویمی است. یعنی می‌توانند بگویند در روزی از هفته در تاریخ خاصی چه اتفاقی افتاده است.برای نمونه جکی که ۴۲ ساله است، اولین بار در ۶ سالگی شروع به سخن گفتن کرد،وی توانایی این را دارد که با کمی تردید به شما بگوید چه روزی از هفته اول آوریل ۱۹۳۳ شروع به سخن گفتن کرده است، اما اگر از او بپرسید چگونه این کار را می کنی به شما خواهد گفت: نمی‌دانم.
افراد مبتلا به اوتیسم معمولاً حداقل نصف علائمی را که در زیر عنوان شده است نشان می دهند . این نشانه ها از خفیف تا شدید متغیر هستند . در موقعیت های کاملاً متفاوت، رفتارهایی که با سن کودک تطابق ندارد مشاهده می شود.
▪ اصرار به یکسانی داشته و در مقابل تغییر مقاوم هستند.
▪ مشکلات شدید تکلمی دارند.
▪ در بیان نیازها مشکل دارند و از اشارات و حرکات به جای کلمات استفاده می کنند.
▪ اغلب از ضمایر استفاده معکوس می کنند ، به جای استفاده از " من" از " تو" استفاده می کنند .
▪ کلمات و یا جملات دیگران را تکرار می کنند.
▪ خنده و گریه بی دلیل دارند و یا بدون علت مشخص نگران و مضطرب می شوند.
▪ قشقرق به پا می کنند و به دلایلی که برای دیگران آشکار نیست شدیداً پریشان می شوند.
▪ قادر نیستند با دیگران رابطه برقرار کنند.
▪ دوست ندارند در آغوش گرفته شوند و یا دیگران را در بغل گیرند.
▪ تماس چشمی ندارند یا تماس چشمی آنها اندک است.
▪ به روش آموزش معمول پاسخ نمی دهند.
▪ با اسباب بازی، درست بازی نمی کنند.
▪ چرخیدن و تاب خوردن را خیلی دوست دارند.
▪ احساس درد کمتر یا بیشتر از حد دارند.
▪ از خطرات نمی ترسند.
▪ پر تحرک یا کم تحرک هستند.
▪ به صحبت ها و یا صداها پاسخ نمی دهند به طوری که به نظر می آید ناشنوا هستند اگر چه حس شنوایی سالم است.
▪ ۷۰ درصد کودکان مبتلا به اوتیسم، ناتوانی هوشی دارند.
برگرفته از سایت آفتاب
+ نوشته شده در  چهارشنبه 1387/11/09ساعت 10:10 بعد از ظهر  توسط مسافر  | 

علت: اين ناهنجاري به علت جهش در كروموزوم 15 رخ ميدهد. تكه FBN1 ، بخشي از كروموزوم 15 است كه دچار اختلال مي گردد. وظيفه اين تكه بيان دستورالعمل ساخت فيبريلين است. زماني كه اين ژن به درستي بيان نشود دستور ساخت فيبريلين به درستي بيان نشده و پروتئين ساختار اصلي خود را نخواهد داشت. اين پروتئين نقش مهمي در ساختار بافتهاي پيوندي دارد. سراسر بدن از بافتهاي پيوندي تشكيل شده است . بنابر اين ابتلا به اين سندرم، بسياري از ارگانها را درگير مي كند مانند دستگاه اسكلتي ، چشم ، قلب ، آئورت ، عروق خوني ، سيستم عصبي ، پوست و ريه .

علائم: سندرم مارفان در هر فردي علائم خاصي را بروز مي دهد. در برخي از افراد علائم بصورت خفيف بروز مي كند و در برخي ديگر علائم بطور شديد بروز مي كند. در بسياري از افراد علائم با افزايش سن پيشرفت مي كند.

سيستم اسكلتي: افراد مبتلا به سندرم مارفان نوعاً خيلي بلند هستند. باريك و بلند و مفاصل سست دارند. اثر سندرم مارفان بيشتر در استخوانهاي بلند مشهود است. دستها، پاها، انگشتان بطور نامتناسبي نسبت به بقيه اعضا بدن بلند هستند.

چشم ها: بيش از نيمي از افراد مبتلا درجاتي از جابجايي عدسي چشم را در يك يا هر دو چشم خود تجربه مي كنند. كندگي شبكيه نيز يكي از مشكلات جدي مبتلايان به اين سندرم مي باشد . بسياري از مبتلايان به سندرم مارفان نزديك بين هستند .

قلب و عروق خوني: بسياري از افراد مبتلا به سندرم مارفان با مشكلات قلبي و عروق خوني نيز مواجه هستند. به علت نقص در بافت پيوندي، ديواره آئورت ممكن است ضعيف و شكننده باشد. ديلاتاسيون بيش از حد آئورت منجر به پارگي آئورت مي گردد.

سيستم عصبي: مغز و طناب نخاعي بواسطه مايعي احاطه شده كه اين مايع نيز توسط غشايي كه سخت شامه نام دارد احاطه شده كه جنس آن از بافت پيوندي است. هنگامي كه فرد مبتلا به سندرم پيرتر مي شود بافت سخت شامه سست تر و ضعيف تر مي گردد و اتساع مي يابد . اين تغيير ممكن است سبب درد و بي حسي و كرختي و ضعف پاها گردد.

ريه: اگر چه اختلال در بافت پيوندي سبب مي شود كه كيسه هاي هوايي واقع در ريه كمتر متسع شوند اما بطور كلي مبتلايان به اين سندرم مشكلات كمي را در سيستم تنفس خود تجربه مي كنند .


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/10/08ساعت 9:33 قبل از ظهر  توسط مسافر  | 

(این مطلب رو میذارم واسه اینکه اکثر آقایون فکر می کنند فقط مادر نقش در سلامتی یا عدم سلامتی کودک دارد.حتما بخونید آقایون و پدرهای آینده.)
قبل از پدر شدن بخوانيد:
تمامي تغييرات روحي رواني و جسمي پدر، تاثيرات عمده‌اي روي سلامت جنين دارد. در سال‌هاي اخير، توجه بيش از اندازه به نقش مادر در شکل‌گيري جنين، غفلت از نقش پررنگ پدر را به دنبال داشته است. طي بررسي‌هاي گوناگون ثابت شده است که بسياري از عوامل مانند سن بالاي پدر، تغذيه نامناسب، شغل، اضطراب، افسردگي و بيماري‌هاي پدر مي‌توانند عوارض کوتاه‌مدت يا طولاني‌مدت روي جنين داشته باشند تا جايي که برخي از اين عوارض از تولد تا سنين پيري دامن‌گير فرزند خواهد بود.
تغذيه اثري مستقيم بر قدرت اسپرم دارد. مصرف کافي و متعادل غذاهاي غني از ويتامين C و آنتي‌اکسيدان‌هاي ديگر به پيشگيري از نقايص اسپرم کمک مي‌کند و تحرک اسپرم را افزايش مي‌دهد.
اين در حالي است که عادات غذايي ناسالم، مصرف مشروبات الکلي، سيگار، مواد مخدر، کمبود روي، اسيدفوليک، ويتامين D، کلسيم به کاهش کميت و کيفيت اسپرم، مايع مني و اختلالات ترشح تستوسترون منجر مي‌شود. مشخص شده است که پدراني که يک ماه پيش از باردارشدن همسرشان مشروب زيادي مصرف مي‌کنند، صاحب فرزنداني با وزن کمتر مي‌شوند و اين کاهش وزن بر سلامت بچه و وضعيت زندگي آينده وي تاثير زيادي خواهد داشت، چرا که الکل سبب کاهش سطح تستوسترون و افزايش اسپرم‌هاي غيرطبيعي مي‌شود.
کمبود کوتاه‌مدت روي مي‌تواند سطح تستوسترون و حجم مني را کاهش دهد. کمبود اسيد فوليک در مرد سبب کاهش تعداد اسپرم مي‌شود.
دکتر کيمياگر، متخصص تغذيه، در همين راستا توصيه مي‌کند: «پدراني که کمبود تغذيه‌اي دارند، روزانه مولتي‌ويتامين حاوي روي و سلنيوم به مدت حداقل سه ماه پيش از لقاح مصرف کنند، چرا که اين مواد معدني به تکامل و رشد سالم اسپرم کمک مي‌کنند.»

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 1387/09/05ساعت 9:22 بعد از ظهر  توسط مسافر  | 

  الف) تریزومی 21 ( سندروم داون)(   xx، 45یا   xy   ،45)
یکی از مشهورترین اختلالات کروموزوم که قبلا" به آن منگولیسم می گفتندسندرم داون استlangdon Down اولین شخصی بود که در سال 1866 علائم کلینیکی این بیماری را توضیح داد.
مبتلایان به این بیماری دارای قد کوتاه ، چین خوردگی پرده گوشه چشم (epicanthus) شانه های کوتاه و پهن ، سوراخ بینی گشاد ، زبان بزرگ، همراه با شیار های مخصوص ، دستهای کوتاه هستند.
عقب افتادگی ذهنی از خصوصیات این افراد است ، ولی می توانند تا حدودی تعلیم داده شوند .این افراد یک کروموزوم 21 اضافه دارند( تریزومی 21) می باشند . خطر ایجاد لوسمی در افراد مبتلا 15 بار بیشتر از افراد معمولی است . حدود یک سوم افراد بیمار دارای ناهنجاریهای قلبی می باشند .
حدود یک ششم نوزادانی که مبتلا به این بیماری متولد می شوند در اولین سال زندگی خود از بین می روند. متوسط عمر این افراد حدود 40 سال است.

ب) تریزومی شماره 18
اولین بار توسط ادواردز توضیح داده شد .فراوانی این بیماری 20000/1است.
مبتلایان به این بیماری اکثرا" در سه ماهگی بعد از تولد از بین می روند ولی بعضی از آنها تا پنج سال هم زنده مانده اند علائم شامل مغز کوچک ، عقب افتادگی ذهنی ، کری، پایین بودن موضع گوشها، گره شدن شستها به صورت خالص می باشند، اکثرا" دارای ناهنحاریهای قلبی می باشند . حدود 80% افراد بیمار دخترند .علت اکثر تریزومی ها سن مادر است.

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 1387/09/05ساعت 9:11 بعد از ظهر  توسط مسافر  | 



تصویر

مقدمه

کروموزومها ساختارهایی هستند که ژنهای سلولها بر روی آنها سوارند. هر گونه تغییری در این ساختمانها باعث بروز ناهنجاریهایی در بدن موجود زنده می‌شود. تغییرات ساختمانی نیاز به شکستگی در کروموزومها دارد. در این نوع تغییرات تعداد کل کروموزومها ثابت بوده و فقط ساختمان آنها تغییر می‌کند. بسته به تعداد شکستگی ، موضع آنها و روشهایی که قطعات شکسته شده بهم متصل می‌گردند انواع مختلفی از تغییرات ساختمانی را امکان پذیر می‌سازد.

سلولهای سوماتیک گیاهان و جانوران معمولا دارای کروموزومهای زوج هستند. تغییر در تعداد کروموزومها ممکن است به صورت کاهش در قدرت بقا و اختلالات فنوتیپی در آنهایی که زنده مانده‌اند ظاهر می‌گردد. در مواردی نیز این تغییرات برای بشر سودمند بوده است برای مثال گوجه فرنگی که دارای مجموعه کروموزومی بیش از 2n است میوه بزرگتر و با کیفیت بهتر تولید می‌کند.

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 1387/09/05ساعت 9:1 بعد از ظهر  توسط مسافر  | 

شرح بیماری:
بیماری‌ تای‌ساکس‌ عبارت‌ است‌ از یک‌ اختلال‌ ارثی‌ و نادر دستگاه‌ عصبی‌ مرکزی‌ در شیرخواران‌ و کودکان‌ کم‌سن‌ که‌ باعث‌ اختلال‌ پیشرونده‌ و مرگ‌ زودرس‌ می‌گردد.

علایم‌ شایع‌

    * کودک‌ در بدو تولد، طبیعی‌ به‌ نظر می‌رسد. بین‌ 6-3 ماهگی‌ علایم‌ زیر ظاهر می‌شوند:
    * از دست‌ دادن‌ آگاهی‌ و تأخیر تکامل‌ ذهنی‌
    * از دست‌ دادن‌ قدرت‌ عضلات‌ مثلاً مشکل‌ در نشستن‌ یا چرخیدن‌
    * کری‌
    * کوری‌
    * یبوست‌ شدید ناشی‌ از عصب‌دهی‌ مختل‌ به‌ کولون‌
    * تشنج‌



ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه 1387/08/16ساعت 5:54 قبل از ظهر  توسط مسافر  |