محبوبم

دیشب از ظواهر و مسایلی دلم سخت شکست و با کوله باری از غم و ناراحتی به سراغ آغوشت آمدم، در آغوشم گرفتی و حرفهایم را شنیدی و با من حرف زدی و حرفهایت برایم بسیار قاطع و دلنشین بود و آن را نوشتم و به دیوار اتاق زدم تا دیگر هیچ وقت از این مسئله ناراحت نشوم و مدام با خود زمزمه اش میکنم.

بارالها...

چه زیباست گفتگو با تو و چه آرامشی دارد. کامل گوش میدهی و سرزنش نمیکنی و حرفهای آرام بخش میزنی.

و چه خوشبخت و سبک بال کسی که آموخته با تو سخن بگوید و از تو کمک بخواهد

به راستی که در بهشت است...

امروز دلم گرفته....

جند وقتی بود که این حس را نداشتم، دنبال گوشی می گردم که دلسوزانه به حرفهایم گوش دهد تا آرام شوم..

اما نمی یابم و سخت دلگیرم...

خدایا کاش چند لحظه پایین می آمدی و آغوشت را باز می کردی تا دلتنگی هایم را با اشک بیرون بریزم و آرام شوم، ایمان دارم جز تو هیچ کس را ندارم و نخواهم داشت و تنها حضوری که می شود به او اطمینان کرد تو هستی و بس...

راستش از بندگانت دلگیرم و تو می دانی کدام نوع را می گویم...

امروز چیزی شنیدم که سخت اندوهگینم کرد و دلم را رنجاند و نمی توانم به کسی بگویم و این درد بزرگ را درون گلوی خود دفن می کنم همچون دیگر درد ها...

خدایا، معبودم، انیس و مونس من در همه لحظات تنهاییم

آری نوشتم تنهایی چون تو می دانی تنها هستم، از شهر خود دورم از همه نزدیکانم و اینجا زمان به اندازه قرنی دیر می گذرد. فقط حضور تو دلگرمی من است و بس و یقین دارم اگر نبودی تا این حد دوام نمی آوردم و تا کنون تمام شده بود. و تو چه قدرتی داری که فقط یادت مرا وادار به تحمل می کند...

کاش گاهی به دلم سرک می کشیدی و میدیدی چه می گوید؛ هر چند میدانم که میدانی....

در گلویم احساس سنگینی می کنم و حتی نمی توانم اشکی بریزم که آرام شوم چرا که دیگران می بینند و هزار فکر می کنند جز آنچه واقعیت دارد..........

آآآآآآآآآآآآآااه خداوندا به راستی این دنیا چه زیبایی دارد که برخی اینگونه زندگی می کنند؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!

خدایا به من آرامشی درونی عطا فرما.چرا که طاقتم بسیار کم شده است...

بعضی وقت ها آدم ها زیبا هستند

نه به خاطر ظاهرشان

نه به خاطر آن چیزی که میگویند

 بلکه فقط به خاطر آن چیزی که هستند.....

گاهی گیج میشوم، نمیدانم چه چیز را باور کنم...

پارتی و پول احترام و آرامش می آورد و یا با خدا بودن و فقیری و قرض و قسط و هزار بدبختی دیگر.........

گاهی خسته می شوم از این همه هیاهو، از اینکه مدام می گم خدا درست می کنه، خدا بزرگه، خدا هوامو داره و ...

واقعا هوامو داره، واقعا درست می شه؟؟؟؟؟

18 سال بهترین سالهای زندگی رو با سختی درس خوندم، با این امید که بعدش درست میشه و زندگی خوبی خواهم داشت، اما چی شد؟؟؟؟؟

هیچی، از همه اونایی که نخوندن و پی خوش گذرونی بودن عقب تر افتادم، الانم صبح تا شب جون می کنم، اندازه کارگر ساده کار می کنم و امیدوار که بعدا درست میشه...

کدام بعد؟؟؟ این بعد کی می آید؟؟؟؟ همه زندگیم که شد دویدن و امیدوار به آینده؟؟؟؟؟ کدام آینده زیبا؟؟؟

خدایا هستی؟؟ مرا می بینی؟؟؟ خسته ام و دل مرده، اصلا می دانی من چه میکشم؟؟؟؟؟؟

چقد سخته که با هزار امید یه چیز و بدست بیاری و بعد ببینی اشتباه کردی، هیچ راهی برای برگشتن نداشته باشی......

چقد سخته همه تکیه گاهاتو از دست بدی......

این روزها دلمان میگیرد و چرا نمیدانم؟؟

چیزی روح مرا ویران کرده و آن شادابی را از من گرفته و نمیدانم چیست و راه علاجش کجاست؟؟؟؟

خدایا: گمانم این است تو هم مرا نمیبینی، تو هم سرگرم خوبان خودت هستی، والا کاری میکردی برای این مسافر تنهاااا.......

خدایا یاریم کن نفس خود را قربانی کنم و مبادا ندای شیطان درون مرا بازدارد......

محبوبم تنها تو آگاهی از درون ما، دلهایمان را شاد گردان در روز عیدی که ابراهیم را شاد فرمودی...

بعضی وقت ها از بعضی چیزا بدجوری دلت میشکنه و تو صفحه قلبت یه ترک میخوره و هر چی سعی میکنی خوب بشه، نمیشه.

خدایا تو از درون ما آگاهی و میدونی چی دلم رو شکسته

به تو پناه میبرم از همه چیز و همه موجوداتت

چرا بعضی آدمها گمان باطل دارند که همین ظاهر ما نشان زیبایی ماست!

چرا برخی آدمها به امانت زیبایی ظاهری که موقتی هست و خدا هر لحظه ممکن هست از اونا بگیره مغرور می شوند!

چرا ما آدمها اینقدر مغروریم!!!

به نظر من ما تنها میتونیم به چیزی افتخار کنیم که خودمون به دست آوردیم: مثل صبر، گذشت، وفاداری، صداقت، مهربونی و...

اینها باعث افتخار ما هست نه چیزهایی که خداوند به امانت به ما داده و هیچ کس حق انتخاب نداشته.

بارالهی کمکم کن هیچ وقت به هیچ چیزم مغرور نشم، چرا که اون لحظه ای که غرور مرا در برگرفت شیطان بر من تسلط یافته و تو را از دست دادم و دوری از تو نه تنها غرور ندارد که آغاز فلاکت من هست.

مرا به سمت نور راهنمایی ساز، نور روشنگر و هدایتگر و نه به سمت تاریکی.

نزدیکی و داشتن تو برای من بس است و از این دنیای سراپا آلودگی هیچ نمی خواهم، اهالی این دنیا بدجوری دلم را شکسته اند که به تو واگذارشان می کنم.

مرا از شر غرور و تکبر و خودخواهی و دنیا خواهی برهان ای بهترین مولی و بهترین وکیل.

الهی و ربی و مولای من لی غیرک....

با سلام به همه مسافهای عزیز

مدت طولانی بود که سراغ وبلاگ نیومده بودم و ننوشته بودم...

الان میخوام دوباره وبلاگ مسافر رو به روز کنم.

پس از شما دوستای خوبم که به این وبلاگ سر میزنین میخوام نظر بدین که دوست دارین چه مطالبی را بنویسم

منتظر نظراتتون هستم...

با کمک هم این خونه رو دوباره دوست داشتنی کنیم.